Veel vrouwen vertrouwen op tampons als comfortabel en praktisch menstruatieproduct. Maar recent onderzoek heeft vragen opgeroepen over de veiligheid van deze producten. Hoe zit het met de aanwezigheid van schadelijke stoffen zoals glyfosaat en zware metalen? En wat betekent dit voor je gezondheid?
Wat is er gevonden in tampons?
Een studie uit 2024 wees uit dat sommige tampons sporen van zware metalen, zoals lood, arseen en cadmium, bevatten (1). Dit gold voor alle 30 onderzochte producten, van verschillende merken en afkomstig uit meerdere landen. De concentraties varieerden afhankelijk van het type (biologisch of niet-biologisch) en het merk. Hoewel er nog geen hard bewijs is dat deze metalen daadwerkelijk uit de tampons lekken en in het lichaam worden opgenomen, is dit wel zorgwekkend. De vaginale huid is namelijk zeer absorberend, wat betekent dat stoffen die hier in contact komen, gemakkelijk het lichaam binnen kunnen dringen (2).
Daarnaast bleek uit een rapport van Pesticide Action Network UK en Women’s Environmental Network dat een populair tamponmerk glyfosaat bevatte in een concentratie die 40 keer hoger lag dan de Europese limiet voor drinkwater (3). Glyfosaat is een veelgebruikt herbicide en is door het International Agency for Research on Cancer (IARC) geclassificeerd als “waarschijnlijk kankerverwekkend voor mensen” (4). De aanwezigheid van glyfosaat in tampons wordt toegeschreven aan het gebruik ervan bij de katoenteelt.
Lees ook: Glyfosaat: veilig of risicovol? Meer over deze onkruidverdelger
Betekent dit dat tampons onveilig zijn?
Hoewel deze bevindingen reden geven tot bezorgdheid, betekent dit niet automatisch dat tampons onveilig zijn. De huidige regelgeving voor tampons is beperkt, en er zijn geen duidelijke richtlijnen voor de concentraties van zware metalen of pesticiden in menstruatieproducten (5). Verder onderzoek is nodig om te achterhalen of en hoeveel van deze stoffen daadwerkelijk in het lichaam terechtkomen via gebruik van tampons.
Wat kun je zelf doen?
Hoewel de wetenschap nog geen definitieve antwoorden biedt, kun je als consument zelf keuzes maken om het risico te beperken:
- Kies voor biologische producten: Hoewel sommige biologische tampons ook sporen van zware metalen bevatten, is de kans op pesticiden zoals glyfosaat kleiner. Let wel op: ‘biologisch’ betekent niet automatisch vrij van alle schadelijke stoffen.
- Overweeg alternatieven: Denk aan menstruatiecups of wasbaar maandverband. Deze alternatieven zijn niet alleen duurzamer, maar mogelijk ook veiliger. Toch is ook hier verder onderzoek nodig naar de aanwezigheid van schadelijke stoffen.
- Vraag om transparantie: Consumenten kunnen druk uitoefenen op fabrikanten en retailers om meer openheid te geven over de samenstelling van hun producten.
Conclusie
De ontdekking van glyfosaat en zware metalen in tampons roept vragen op over de veiligheid van deze producten. Hoewel de huidige onderzoeken nog geen directe gezondheidsrisico’s aantonen, is het belangrijk alert te blijven. Kies waar mogelijk voor biologische producten, overweeg alternatieven en blijf kritisch op de informatie die fabrikanten geven. Zo kun je bewuster omgaan met je menstruatie en je gezondheid beschermen.
